Ingelijste houten pijp. Antiek. Circa. 1950.
Met 3D inlijsten bent u niet alleen maar een object aan het inlijsten, maar persoonlijke een verhaal die dierbare herinneringen opwekt.
De Pijp van Mijn Vader
Een familie verhaal dat doormiddel van 3D inlijsten voor eeuwig voortleeft
Mijn vader was een nauwkeurige man. Hij was van een generatie waar mensen nog waarde hechtten aan hun bezittingen. Een generatie die opgroeide met houten speelgoed en hand-gemaakte poppetjes. "Als een broek te oud werd, dan kon je wellicht nog een poppetje van maken!" Vertelde hij mij.
Hij was geboren op een boerderij, maar verhuisde al snel in zijn tiener jaren naar de stad om werk te vinden. Hij wou graag de wereld ontdekken. Al was de wereld voor hem maar een paar dorpen verder op! Zo kon hij een nieuwe leven beginnen zonder zijn verleden achter te laten.
"Het leven in de stad was anders dan ik gewend was" zei hij. "Waarom hadden al deze mensen zoveel haast? Het leek wel alsof ze wegrenden van hun eigen schaduw!"
Na een paar jaar besloot hij om wat minder zijn ouders te bezoeken. Nu had hij het ook druk. Zijn kleine bakkerij had veel mensen aangetrokken en was zes dagen van de week open. En de Zondag was hij niet vrij. Toen moest hij voorbereiden voor de week daarop..
Dit bleef door gaan voor een jaar of tien tot dat hij te horen kreeg dat zijn vader niet lang meer te leven had. Nu moest hij de bakkerij wel voor een tijdje sluiten.
"Mijn vader was een typische boer" zei hij. "Gewoon Doen! was zijn motto. Zelfs als het om rusten ging. En hij had zijn kleine ritueel daarvoor. Hij had geleerd hoe hij hard werk moest balanceren met tijd voor jezelf.
"Elke avond, nadat hij klaar was met werk, maakte hij een kleine vuurtje voor zichzelf. Naast het vuurtje had hij zijn wieg stoel. Aan de wieg stoel hing een tasje met daar in zijn houten pijp. Dat pijp was op het einde van de dag, zijn beste vriend. Als kind had hij mij ervan overtuigd dat de wereld tijdelijk stopt wanneer hij zijn pijp aan steekt."
Op een oog verblindende, sneeuw bedekte Januari middag kwam hij aan bij zijn ouders. Hij wist dat dit de laatste keer was dat hij zijn vader zou zien. Er was weinig veranderd aan de inrichting van de woonkamer. En de wieg stoel, die stond nog perfect op zijn plek, naast het open haardje. Maar het tasje waar de pijp in zat, was daar niet meer.
"Mijn vader lag in bed. Zijn gezicht was verouderd. Maar zijn blik was nog scherp. Hij keek mij aan en knikte voor een paar seconden, alsof hij tot drie aan het tellen was. Met zijn verzwakte stem zei hij mijn naam: Johan".
"Ik ging naast hem zitten. En hij hield mijn hand vast.
'Je hebt toch geen haast he? vroeg hij met zijn zachte stem. 'Nee pap. zei ik.'
'Bevalt het leven in de stad? vroeg hij
'het is allemaal wel te doen'. zei ik.
'Vergeet je niet om wat tijd voor je zelf te maken?' vroeg hij
'Het komt wel goed pap', antwoordde ik.
'Ja dat zeg je nu. Maar ik voel de haast in je pols.
Je weet dat ik vroeger de tijd op stop kon zetten he?!' zei hij met een knip oog.
'Dat kan ik helaas nu niet meer doen. En dat wil ik ook niet. Maar jij hebt dat nu nog wel nodig.'
Met moeite reikte hij naar de zijkant van zijn kussen en haalde hij een rode tasje eruit. Het was de tasje van zijn pijp. Hij legde het in mijn handen en zei: 'hou dit maar bij je. Mijn tijd is met haast aangekomen. Maar jij kan die van jou nog af en toe op stop zetten...
Zijn er herinneringen die je ook tot leven wilt brengen en behouden? Een speelgoed van vroeger? Of een erfstuk van oma? Kijk rond in je huis. Of misschien wel op de zolder. Kies een bezitting die je aan een tijd doet denken of een persoon en neem contact met ons op. Wij zullen het voor u inlijsten zodat u dagelijks ervan kan genieten. Een mooie leven bestaat uiteraard uit mooie herrineringen.
